Άρθρα

Μεταναστευτικό «Παρόν και μέλλον»

Έχουμε τριών ειδών πληθυσμούς μεταναστών. Αυτούς στα νησιά, τους νομίμως διαμένοντες στην ενδοχώρα και τους αγνώστου κατοικίας και παρανόμους, κυρίως στα δύο αστικά κέντρα.

Η συσσώρευση στα νησιά οφείλεται στην τεθνεώσα Συμφωνία Ευρώπης-Τουρκίας. Ο εμπνευστής της Gerald Knaus τώρα λέει ( DW 01/04): «35000 άνθρωποι πρέπει να μεταφερθούν στην ενδοχώρα…τους επόμενους μήνες δεν θα υπάρξει καμμία επιστροφή …αυτοί που σήμερα είναι στα νησιά, θα μείνουν στην Ελλάδα…». Για άμεση αποσυμφόρηση τη επικλήσει της πανδημίας πιέζει αφόρητα («Κ» 05/04) και η Επιτροπή.

Οι πιθανότητες μιας νέας λειτουργικής συμφωνίας είναι γλίσχρες. Η σημερινή Ευρώπη δεν θα χαρίσει πολλά στον Ερντογάν. Οπότε αυτός τελειοποιεί ως όπλο την θαλάσσια εισβολή μεταναστών («Κ» 12/4) και όποιες επιστροφές δεχθεί, θα είναι προσχηματικές.

Τι μένει λοιπόν, για να μειωθούν οι αριθμοί;

-Να αποκτήσει η Frontex το δικαίωμα διασώσεως εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων, παραδίδοντας τους επιχειρούντες διέλευση στις τουρκικές αρχές. Όχι ανέφικτο, αλλά δύσκολο.

-Να ανακοινώσουμε γραφεία αιτήσεων ασύλου σε Πρεσβεία Άγκυρας και Προξενείο Κωνσταντινούπολης, που κατά σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα επέτρεπε (βλ Α. Συρίγο, Π. Καρβούνη), να θεωρούμε τους παρανόμως εισερχόμενους συλλήβδην φυλακιστέους προς απέλαση. Όχι απλό και μεσοπροθέσμου αποδόσεως.

-Η Γερμανική πρωτοβουλία. Φρούδες οι ελπίδες. Στην καλύτερη περίπτωση θα παίρνουν αυτοί τους πρόσφυγες (20% δηλαδή) και εμείς τους λοιπούς.

-Συμφωνία μαζικών επιστροφών στις χώρες προέλευσης. Μηδενική η επίδοση της Επιτροπής.

Άρα αποτελεσματική μόνον η αδυσώπητη αποτροπή σε ξηρά και θάλασσα.

Σήμερα η μεταφορά 35000 ανθρώπων στην ενδοχώρα θα ήταν υγειονομική πυρηνική βόμβα. Το μόνο ασφαλές είναι αυτό, που κάνουν οι Μηταράκης και Χαρδαλιάς. Ελέγχουν τις δομές ως ενιαία οικιστική μονάδα και απομονώνουν, όπου δει. Η μεταφορά θα γίνει μόλις επιτραπεί υγειονομικώς. Το οφείλει η Πατρίς στους νησιώτες.

Στην ενδοχώρα οι αναμένοντες τις διαδικασίες ασύλου διαμένουν σε αστικού τύπου καταλύματα, είτε σε ανοικτούς καταυλισμούς. Έχουν κυρίως οικογενειακό προφίλ χαμηλής παραβατικότητος, ενοχλούν σε τουριστικές περιοχές και λόγω χρήσεως υπηρεσιών παιδείας και υγείας στην ύπαιθρο. Υπάρχουν και οι απολύτως παράνομοι μη καταγεγραμμένοι, είτε αγνώστου διαμονής. Είναι κατά πλειοψηφία νεαροί ενήλικες, υψηλής επικινδυνότητος, η κυρία αιτία του αισθήματος ανασφαλείας στα αστικά κέντρα.

Η έκδοση τελεσιδίκων αποφάσεων σε ελάχιστους μήνες θα χαρακτηρίσει πλέον το 80% του συνόλου ως απελαστέων. Τούτο οδηγεί σε ριζοσπαστικοποίηση, άρα και ανάγκη αυστηρού ελέγχου της διαμονής.

Πλέον ελλοχεύει και σοβαρός υγειονομικός κίνδυνος. Μέχρις γενικεύσεως του εμβολιασμού, δηλαδή για ένα έτος ακόμη, κάθε παράνομη είσοδος δυνητικού κρούσματος είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Η δημόσια υγεία θα εξαρτάται αποκλειστικώς από την έγκαιρο ανίχνευση των φορέων και ιχνηλάτηση των επαφών τους. Τούτο απαιτεί απόλυτο διαφάνεια ταυτότητος και τόπου διαμονής.

Καθίσταται λοιπόν υπερεπείγουσα η ανάγκη αστυνομικών σαρωτικών ελέγχων στα getto, αναδύσεως στην νομιμότητα και ελεγχομένης εγκατάστασης όλων.

Οι αριθμοί αυξάνονται δραματικά. Ενσωμάτωση είναι δυνατή μόνον για πραγματικούς πρόσφυγες και ευάλωτους. Οι λοιποί όπως στην κεντρική Ευρώπη πρέπει, να περιορίζονται σε ελεγχόμενες αυτάρκεις δομές κατά το πρότυπο των γερμανικών «AnkER», μειώνοντας στο ελάχιστο την τριβή με τον πληθυσμό. Το Υπουργείο ήδη τις οργανώνει ταχύτατα. Πόσες όμως ακόμη χωρούν στην επαρχία;

Εν τέλει η εγκατάσταση των μη δικαιουμένων ασύλου σε ακατοίκητα νησιά του Δυτικού Αιγαίου καθίσταται αναπόφευκτη. Ει δυνατόν μάλιστα προ του φθινοπώρου…

Άρθρο μου στην «Καθημερινή»